14.10.2021

Ήταν Άγραφα (της Μαρίας-Αργυρώς Πελαγίδου).

Ωραία που ήτανε εκεί ψηλά στα βουνά. Κορφές καραφλές και απέραντα ελατόδασα. «Αυτό το τοπίο δεν θα το ξαναδείς.» μου είπε ο φίλος μου μόλις κάτσαμε να αγναντέψουμε, λίγο πριν την κορυφή. Ένα μέρος απόκοσμο που απειλείται από ανεμογεννήτριες. Ένα μέρος άγραφο, άσπιλο, απάτητο, απόκοσμο, κι όμως εγγύτερο στον πολιτισμό και στην κουλτούρα μας από ότι οι πόλεις.

14.10.2021

Η “άλλη” ανάπτυξη που θέλουμε για τα Άγραφα (του Παντελή Μανώλη).

Όλοι εμείς που αγαπάμε τα Άγραφα, που ζούμε σ’ αυτά, που αναπνέουμε τον αέρα τους, κάπως αλλιώς την φανταζόμαστε αυτήν την περιβόητη ανάπτυξη, που πολλοί την ευαγγελίζονται αλλά λίγοι την πιστεύουν… Ονειρευόμαστε μια άλλου είδους ανάπτυξη, όπου τον πρώτο λόγο θα τον έχει ο απέραντος σεβασμός σε αυτόν τον τόπο, σε όλες τις μορφές ζωής, στο φυσικό περιβάλλον και στην βιοποικιλότητα.

14.10.2021

Βρε περιπτεράκι (του Κώστα Αλεξίου).

Πόσα χιόνια βροχές και αέρηδες έχεις ζήσει ρε περιπτερακι;! Είδες το χωριό να ξενιτευεται, να ερημώνει, να ξαναγεμίζει φωνές και παιδιά μονο το καλοκαιράκι. Καποτε ήσουν ανοιχτό, θυμάμαι τον παππού να με στέλνει για τσιγάρα, όταν ερχόμουν στο χωριό. Τα γεροντάκια να αράζουν σε ένα ξύλινο τραπέζι πλάι σου. Φρεσκοβαμενο και περιποιημένο καρτερούσες τον κόσμο που επέστρεφε στην όμορφη ορεινή γη.

14.10.2021

Ανεμογεννητριών ιστορίες (του Τάκη Ντάσιου).

Μετά, ο τόπος των ανθρώπων άλλαξε, γέμισε άνεμο-γίγαντες, που ανεξέλεγκτα διαφέντευαν τα βουνά και οι άνθρωποι, που στην αρχή τα καλοδέχτηκαν, γρήγορα έγιναν δούλοι τους. Στο τέλος, με την φθορά που επήλθε στο περιβάλλον, τίποτα δεν ήταν πια ίδιο, δεν ήταν φυσικό, όπως πριν!

14.4.2021

Ανεμογεννήτριες στην Ευρυτανία (του Τάκη Ντάσιου).

Εγώ κοιτάζω πίσω όταν θέλω να πάω μπροστά. Πίσω είναι τα βουνά, είναι οι ρίζες μας. Εμείς υπάρχουμε γιατί αυτά στέκουν εκεί, στέρεα. Από αυτά ξεκινάω και στις κορφές τους θέλω να φτάσω. Η προσέγγιση αυτή, που προέρχεται από μέσα μου, είναι αυτή που με κάνει Άνθρωπο. Γράφει ο Τάκης Ντάσιος.

14.4.2021

Αν διαπράξουν το οικολογικό και κοινωνικό έγκλημα, ποιο το νόημα αυτά τα βουνά να λέγονται πλέον Άγραφα; (της Επιτροπής Αγώνα Αγραφιωτών).

Όσες μελέτες και αν κάνουν, όσες μετρήσεις και αν πάρουν, δεν θα έχουν υπολογίσει το κυριότερο: ότι για όσες και όσους αγαπάμε αυτά τα βουνά, είτε «κρατάμε» είτε «δεν κρατάμε» από αυτά τα μέρη, τα Άγραφα είναι κάτι από το ίδιο μας το είναι. Γράφει η Επιτροπή Αγώνα Αγραφιωτών.