Τα βουνά δεν έχουν ιδιοκτήτες.

Η οροσειρά της Πίνδου απ’ άκρη σ’ άκρη απειλείται απ’ τα καταστροφικά επενδυτικά σχέδιων «μικρότερων» ή «μεγαλύτερων» εταιρειών. Απ’ την Βασιλίτσα μέχρι τα Άγραφα και από τα Τζουμέρκα μέχρι τον Ασπροπόταμο, αιολικά εργοστάσια, υδροηλεκτρικά φράγματα, έρευνες για εξορύξεις πετρελαίου σχεδιάζεται να ξεκοιλιάσουν τη γη, να περιφράξουν το νερό, να ισοπεδώσουν απάτητες βουνοκορφές και να χαράξουν χιλιόμετρα νέων δρόμων μέσα σε πυκνά δάση. Το ορεινό σύμπλεγμα των Αγράφων βρίσκεται στη νότια απόληξη της Πίνδου και διοικητικά επεκτείνεται σε δύο νομούς, της Καρδίτσας και της Ευρυτανίας. Ένα από τα πιο άγρια ορεσίβια τοπία της ελληνικής επικράτειας, έχουν πάρει το όνομά τους από την αδυναμία της οθωμανικής διοίκησης να εγγράψει στους καταλόγους της τους κατοίκους τους και να εισπράξει οποιαδήποτε φορολογία απ’ αυτούς, λόγω της δύσβατης πρόσβασης. Πολλές δεκαετίες μετά παραμένουν μία διαρκής πρόκληση για όσους και όσες τα ζουν, για όσους και όσες τα περιδιαβαίνουν, με διάσπαρτους οικισμούς, λίγα χωριά και με ακόμα λιγότερους ανθρώπους που θα καταφέρουν να ξεχειμωνιάσουν εκεί πάνω.


Σε αυτά τα μέρη σχεδιάζεται η συνολική τοποθέτηση 526 ανεμογεννητριών (α/γ). Τα έξι πρώτα αιολικά πάρκα έχουν ήδη λάβει άδεια εγκατάστασης: στην οροσειρά της Νιάλας (θέση «Γραμμένη – Τούρλα – Καρνόπι»), ισχύος 46 MW με 10 α/γ. Στο Βοϊδολίβαδο (θέση «Μίχος – Βοϊδολίβαδο – Απελίνα»), ισχύος 40 MW με 11 α/γ. Στην Καζάρμα (θέση «Ζυγουρολίβαδο – Παλιομάνδρι»), πάνω από το Πετρίλο και το Βλάσι, ισχύος 41,4 MW με 18 α/γ. Στην Αργιθέα (στη θέση «Φούρκα – Μασούρι») ισχύος 34,5 MW με 15 α/γ. Στην ανατολική Αργιθέα, στο αλπικό τοπίο της Καράβας (θέση «Χονδροσπάνι») ισχύος 18,4 MW με 8 α/γ. Στα βορειοδυτικά Άγραφα, στον Τύμπανο Αργιθέας (θέση «Αέρας – Αφεντικό»), ισχύος 30 MW με 8 α/γ. Δίπλα σε αυτό το αιολικό πάρκο, στο διάσελο του Προφήτη Ηλία ξεκίνησε η κατασκευή υποσταθμού υψηλής τάσης της ΔΕΗ, σε έκταση 850τ.μ. περίπου και με ύψος 12μ., με τον οποίο θα διασυνδεθούν αιολικά πάρκα της ευρύτερης περιοχής. Τα αιολικά πάρκα θα εκτείνονται σε μήκος κάμποσων χιλιομέτρων πάνω σε απάτητες βουνοκορφές, όπου θα πέσουν εκατοντάδες χιλιάδες κυβικά μέτρα μπετού για να στηθούν, σε μέγεθος όσο το μισό ενός γηπέδου μπάσκετ, οι βάσεις των ανεμογεννητριών. Τα υποστηρικτικά έργα αυτών των αδειοδοτημένων αιολικών πάρκων προβλέπουν τη διαπλάτυνση ή το άνοιγμα νέων δρόμων, πλάτους από 5 έως 10 μέτρα και συνολικού μήκους 37,5 χιλιομέτρων, μέσα σε δάση έλατου και δρυς.


Παράλληλα με τα αιολικά εργοστάσια σχεδόν σε εκατό χειμάρρους, ποταμούς και ρέματα των Αγράφων και της Αργιθέας σχεδιάζεται να υψωθούν φράγματα και να φτιαχτούν μικρά υδροηλεκτρικά εργοστάσια για την παραγωγή ρεύματος με τη μέθοδο της αντλισιοταμίευσης (το καθένα απ΄ αυτά σήμερα βρίσκεται σε διαφορετικό στάδιο αδειοδότησης, είτε έχοντας λάβει άδειες παραγωγής ή λειτουργίας είτε βρισκόμενο σε στάδιο αξιολόγησης). Η ερημοποίηση της κοίτης τους, η αποστράγγιση του υδροφόρου ορίζοντα και η καταστροφή της χλωρίδας και της πανίδας είναι το ένα μισό, της καταστροφής. Το άλλο μισό, είναι ο έλεγχος του ορεινού υδάτινου πλούτου μέσα από τα «δικαιώματα χρήσης του», ο έλεγχος της ελεύθερης πρόσβασης στο νερό των πηγών και των ποταμών.


Ναι. Μιλάμε για τα Άγραφα. Το μυστηριακό σκηνικό μύθων και θρύλων που σε μορφή διηγήσεων περνάνε από τις γιαγιάδες στους εγγονούς. Κορυφές που σμιλεύτηκαν από τον αέρα και τη βροχή. Δάση που έγιναν σπίτι για αναρίθμητα είδη ζώων και πουλιών. Του σταυραετού, του γύπα, του γυπαετού, της ορεινής πέρδικας, του λύκου, της αρκούδας, του αγριόγιδου, των άγριων αλόγων και πολλών άλλων συγκατοίκων. Νερά που πότισαν στο διάβα τους όχι μόνο τα βουνά αλλά και τον κάμπο όλο. Άνθρωποι σκληροτράχυλοι που επιμένουν να τα ζουν, να τα σιγοτραγουδούν. Άνθρωποι επαναστάτες και κυνηγημένοι που βρήκαν απάγκιο στις απάτητες πλαγιές τους.


Το 1918, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου στο αναγνωστικό της τρίτης δημοτικού έγραφε για τα βουνά: «Πόσα πράγματα, τους είπε, θα μάθετε όταν πάτε τόσο ψηλά! ούτε το βιβλίο μπορεί να σας τα πη, ούτε εγώ». Όταν η επόμενη γενιά μας ανέβει εκεί στα ψηλά βουνά, τί θα συναντήσει άραγε; Θέλουμε να είμαστε η γενιά που θα ισοπεδώσει αυτές τις κορυφές, που θα στραγγίσει τα νερά, που θα σχίσει τα δάση; Θέλουμε να είμαστε αυτή η γενιά που γύρω από την φωτιά δεν θα έχει πια να μεταφέρει στην επόμενη τις δικές της ιστορίες, τα δικά της βιώματα, παρά μόνο το πώς οι τόνοι μπετού της έδωσαν πέντε μεροκάματα;


Θα επιμείνουμε. Τα Άγραφα δεν είναι απλά οι ανεκτίμητες πολλές και διαφορετικές ιστορίες του καθενός και της καθεμιάς από εμάς. Ακόμα και αν ξαφνικά βρίσκονταν εκτός από οποιαδήποτε ζώνη προστασίας Natura, εμείς θα ήμασταν εδώ να τα υπερασπιστούμε. Γιατί όταν ο βιομηχανικός πολιτισμός έχει αποικήσει απ’ άκρη σ’ άκρη τον πλανήτη, η υπεράσπιση των ελάχιστων περιοχών όπου η ζωή μπορεί να παραμένει ελεύθερη και άγρια, είναι ταυτόχρονα και υπεράσπιση μιας πολύ σημαντικής δυνατότητας. Να παραμένουμε ελεύθεροι.