Επικαιρότητα

Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

* Φωτογραφία: κατολισθήσεις, μετά τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου, στο Βοϊδολίβαδο, εκεί όπου σχεδιάζεται η κατασκευή του ενός αιολικού πάρκου.

Νέες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τα αιολικά πάρκα στην Νιάλα και στο Βοϊδολίβαδο κατέθεσαν τον Νοέμβριο οι εταιρείες που έχουν αναλάβει την κατασκευή τους, Ανεμοδομική Α.Ε. και Πουνέντης Α.Ε. αντίστοιχα. Όπως ήδη ήταν γνωστό, στις νέες μελέτες προβλέπεται μείωση του αριθμού των α/γ, στην Νιάλα από 20 σε 10, και στο Βοϊδολίβαδο από 20 σε 11. Η ισχύς των αιολικών πάρκων παραμένει ίδια, καθώς οι λιγότερες αριθμητικά ανεμογεννήτριες θα είναι μεγαλύτερες σε μέγεθος (το ύψος από 78,5μ. αλλάζει σε 82μ. και η διάμετρος του ρότορα από τα 82μ. σε 136μ.) προκειμένου να παράγουν τα ίδια MW. Στις ίδιες μελέτες προβλέπονται κάποιες μικρές αλλαγές στα σχέδια οδοποιίας από τον Μπελοκομίτη μέχρι τον Έλατο και από τον Αγ. Νικόλαο Βραγγιανών μέχρι τα Καμάρια, και υπογειοποίηση, παράλληλα με τον δρόμο, ενός πολύ μεγάλου τμήματος των εναέριων μέχρι πρότινος γραμμών μέσης τάσης. Η Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση (ΕΟΑ) που είχε ζητηθεί επιπρόσθετα από τις εταιρείες, ύστερα από σχετική απόφαση του ΣτΕ, επίσης συμπεριλαμβάνεται στις νέες μελέτες. Περιγράφει τη χλωρίδα, την πανίδα, τα ζώα και τα πουλιά των οικοσυστημάτων όπου σχεδιάζεται να τοποθετηθούν οι α/γ, καταλήγοντας στην διαπίστωση ότι οι όποιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε σχέση με τα έργα εξακολουθούν να είναι ίδιες με αυτές που είχαν εξεταστεί και αξιολογηθεί στο παρελθόν (2011) και με βάσει τις οποίες είχε αδειοδοτηθεί το έργο.


Οι νέες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων τέθηκαν για κάποιες ημέρες σε δημόσια διαβούλευση και τώρα πια θα τεθούν προς έγκριση από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, τα δασαρχεία Καρδίτσας και Ευρυτανίας και κάποιους ακόμα φορείς. Όσον αφορά τα δύο δασαρχεία έχουν ήδη κατατεθειμένη στάση και άποψη μέσα από το προμοτάρισμα των έργων, με τη δημοσιοϋπαλληλική τους στάση και την υπογραφή όλων των σχετικών εγγράφων ή αδειών που αφορούν τα επενδυτικά σχέδια στα Άγραφα.


Στην πραγματικότητα οι νέες μελέτες δεν αποτελούν καν αναδίπλωση των εταιρειών στα σχέδιά τους. Οι επιμέρους αλλαγές μπορεί να αποδέχονται ως ένα σημείο και με έμμεσο τρόπο το δίκαιο της κινηματικής κριτικής που έχει γίνει στα έργα, όπως για παράδειγμα τον κίνδυνο πυρκαγιών από τις εναέριες γραμμές ρεύματος – οι οποίες προβλέπεται να υπογειοποιηθούν, ωστόσο από τη στιγμή που δεν υπάρχει ματαίωση των σχεδίων στο σύνολό τους τα βουνά εξακολουθούν να απειλούνται. Το δίλημμα πάνω στο οποίο καλούμαστε να αποφασίσουμε δεν είναι εάν τα οροπέδια της Νιάλας ή του Βοϊδολίβαδου θα ισοπεδωθούν για να φτιαχτούν 40 ή 21 “πλατείες” ανέγερσης των α/γ, 2.500 τ.μ. η καθεμιά. Ούτε αν θα πέσουν 5.000 ή 10.000 τόνοι τσιμέντου για τις βάσεις των α/γ. Η μόνη ρεαλιστική πρόταση που εξακολουθεί να υπάρχει για τα βουνά των Αγράφων είναι αυτή που λέει ότι κανένα βιομηχανικό έργο, κανένα αιολικό εργοστάσιο δεν θα γίνει στις βουνοκορφές και στα οροπέδιά τους.