Γιατί σε χαρτί;
Αρχικά είχαμε κουραστεί η πληροφορία να περνάει μπροστά από τα μάτια μας είτε σκρολάρωντας, είτε διαβάζοντας διαγωνίως σε μία οθόνη κινητού τηλεφώνου. Μετά καταλάβαμε ότι η ίδια πληροφορία, αφού ανταποκρινόταν στην εφημερότητα των αλγορίθμων, χανόταν. Έμενε μάλλον μία μπερδεμένη αίσθηση από αυτήν και μία απορία για τον τρόπο αξιοποίησή της.
Οι μυρουδιές του τυπωμένου χαρτιού χάνουν την όποια ρομαντικότητά τους μετά από καμπόσες εργατοώρες σε υπόγεια τυπογραφείων, πάνω από offset μηχανές. Παραμένουν ωστόσο κάτι παραπάνω από αναγκαίες ως εργαλείο εάν θέλουμε να καταγράψουμε τούτο τον κόσμο, να τον συζητήσουμε, να το ερμηνεύσουμε. Και κυρίως, κόντρα στο μοτίβο της εποχής, να δώσουμε τον χώρο και τον χρόνο να σκεφτούμε πάνω σε αυτά που διαβάζουμε, στο τέλος να κριθούν και να δοκιμαστούν οι δημόσια κατατεθειμένες απόψεις.
Πως γράφουμε
Οι Εραστές των Αγράφων επιδιώκουν το περιεχόμενό τους να έχει κάτι να πει, αφού πρώτα δώσουν τον χρόνο, που κάθε φορά κρίνεται απαραίτητος, ώστε να παραχθεί ένα πρωτογενές υλικό, τεκμηριωμένο και εμπλουτισμένο, που να δημιουργεί αφορμές περαιτέρω αναζήτησης στην αναγνώστρια και στον αναγνώστη.
Δεν αποφεύγουμε να πάρουμε θέσεις στα κείμενα και να κριθούμε γι΄αυτές.
Προσπαθούμε στο τέλος των κειμένων να συμπεριλαμβάνουμε είτε βιβλιογραφία που μας χρησίμευσε στην συγγραφή τους, είτε σχετικά βιβλία που πιστεύουμε ότι θα άξιζε να διαβαστούν.
Χαιρόμαστε όταν ασχολούμαστε με θέματα τα οποία μπορεί να τα γνωρίζουμε ελάχιστα (ή και καθόλου), είναι μία μεθυστική διαδραστική διαδικασία η απόκτηση γνώσης.
Τα εργαλεία μας
Διαβάζουμε βιβλία, ψάχνουμε σε αρχεία, αναζητούμε μαρτυρίες και καταγράφουμε την προφορική ιστορία των ανθρώπων της Πίνδου, αυτήν τη συμβιωτική περιπέτεια με τα οικοσυστήματά της, η οποία μέσα στον χρόνο δεν ακολουθεί μία γραμμική εξελικτική πορεία.
Δίνουμε τον λόγο, μέσα από συνεντεύξεις, σε ανθρώπους να μιλήσουν σε πρώτο πρόσωπο για τις εμπειρίες τους και να μοιραστούν τις όποιες γνώσεις τους πάνω στα θέματα που διαπραγματευόμαστε.
Διατηρούμε κάποιες περιορισμένες συνδρομητικές προσβάσεις σε διεθνή μέσα ενημέρωσης και site τα οποία κινούνται στην ίδια θεματολογία με το περιοδικό.
Στο φωτογραφικό υλικό που χρησιμοποιούμε – είτε πρωτόλειο, είτε δευτερογενές από το διαδίκτυο – αναγνωρίζουμε την δουλειά του φωτογράφου και επιδιώκουμε την ορατότητά του αναγράφοντας το όνομά του και έναν τρόπο επικοινωνίας μαζί του μέσω των social media.
Δεν παύουμε να συμβουλευόμαστε και να συζητάμε με ανθρώπους που κουβαλούν την εμπειρία των ορεινών οικοσυστημάτων, ως καθημερινό βίωμα και όχι ως κάποια ακαδημαϊκή μελέτη. Τα καφενεία στα χωριά και οι καλύβες στα βουνά είναι τα πιο μεγάλα πανεπιστήμια. Βουτηγμένα στις αντιφάσεις, χωρίς καθόλου χώρο για φολκλορισμούς και εξωραϊσμούς.
Τεχνητή νοημοσύνη
Το περιοδικό ενθαρρύνει τη μη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης από τις και τους αρθρογράφους κατά την έρευνα και τη συγγραφή των άρθρων που φιλοξενούνται εδώ. Μία από τις πιο χρονοβόρες δουλειές, τις απομαγνητοφωνήσεις, εξακολουθούμε να τις κάνουμε με τον “παλιό” τρόπο καθώς δεν επιθυμούμε να τροφοδοτούμε τον αλγόριθμο με μοναδικές και προσωπικές πληροφορίες που συλλέξαμε στην επιτόπια έρευνα.
Πιστεύουμε ότι πρέπει να επιμείνουμε να δίνουμε χώρο στις εκπλήξεις που επιφυλάσσει η έρευνα σε αρχεία και σε βιβλιοθήκες, στην βραδύτητα αυτής της διαδικασίας (σε μία εποχή όπου πρέπει συνεχώς να “τρέχουμε να προλάβουμε”), στη ζωντάνια της προφορικής ιστορίας των ανθρώπων, στη χαρά της ανακάλυψης στο πεδίο και στις διορθώσεις που μπορούν να προκύψουν μέσα από ένα λάθος ή μία παράλειψη.
Και τα έξοδα;
Αυτονομία της σκέψης και της δράσης σημαίνει ότι δεν έχουμε σχέσεις με κρατικούς και δημοτικούς φορείς ή με μη κυβερνητικές οργανώσεις. Δεν δεχόμαστε χρηματοδότηση, διαφήμιση ή αρθρογραφία από τέτοιους φορείς.
Τα έξοδα τυπώματος και διακίνησης του περιοδικού, τα οποία στην τελική δεν είναι και δυσθεώρητα, καλύπτονται από εσάς, τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες, όταν αναζητάτε το κάθε τεύχος. Και αν χρειαστεί κάτι ακόμα, το βάζουμε από τις τσέπες μας.
Εργασιακά
Οι άνθρωποι που συμμετέχουν με διάφορους τρόπους στην έκδοση αυτού του περιοδικού, από την αρθρογραφία και τις παρατηρήσεις μέχρι την επιμέλεια των κειμένων και τη διακίνησή του, το κάνουν χωρίς κάποιο χρηματικό αντάλλαγμα.
Στον βαθμό που μπορούμε να έχουμε την πληροφορία, προσπαθούμε στην γραμμή παραγωγής ή στο δίκτυο διακίνησης του περιοδικού να μην υπάρχουν επίδικα γύρω από εργασιακά θέματα. Έχουμε επιλέξει ένα οικογενειακό τυπογραφείο για την εκτύπωση, ένα οικογενειακό βιβλιοδετείο για το “δέσιμο” του περιοδικού και σε γενικές γραμμές προσπαθούμε το δίκτυο διακίνησης να αποτελείται από μικρά συνοικιακά βιβλιοπωλεία χωρίς υπαλλήλους, από συνεργατικά εγχειρήματα και από αυτοδιαχειριζόμενους χώρους.
